Ninja huis en slapen in een tempel
Vrijdag 15 februari
Vanochtend moesten we onze koffers afgeven, de koffers worden met koeriersdienst verstuurd naar het hotel waar we morgen inchecken. Die moesten dus ook ingepakt worden, pakken er in en zorgen dat de rugtas zo licht mogelijk blijft, want ik moet er twee dagen mee lopen. Tandenborstel niet vergeten, want we gaan in een tempel slapen.
Na het ontbijt bestaande uit sandwiches en koffie vertrokken we naar het station van Osaka. Met de trein gingen we naar Kyoto. Het station van Kyoto is groot, heel groot. Daar sluiten roltrappen op elkaar aan en kun je heel ver omhoog. We waren dan ook in 10 minuten met de roltrappen boven. Een mooi uitzicht over kyoto. Het station is overdekt met een enorm dak, die natuurlijk uitsteekt zoals dat gebruikelijk is bij japanse gebouwen. Toen we eindelijk weer beneden waren was het wachten op de gidsen.
Nog even koffie en een gebakje en we konden op weg. 3 studenten met redelijke kennis van engels brachten ons met de metro naar het Ninja huis Nijo Jinya. Hier werden we rondgeleid door een oude man met zijn vrouw, de beschermers van het huis. Het huis is 300 jaar oud en de muren zijn gemaakt van papier. Dit betekent ook dat het heel gevoelig is voor brand. Brand kwam vroeger nog regelmatig voor in de stad en dan werden er natte matten aan de dakrand gehangen. Je mag ook beslist niets aanraken en foto's maken is verboden. Dit verklaard dus de schokkerige filmpjes die ik stiekem heb gemaakt. Het plafond is trouwens extreem laag en de deurposten zelfs nog lager. De kleinsten onder ons moesten af en toe zelfs bukken. Ik heb zelf een deel van de rondleiding zittend geluisterd naar de gids.
Na het ninja huis hebben we een kasteel of groot huis bezocht. We hadden weinig tijd, dus ik ben in record tempo door het grote huis geen gelopen. Daardoor kon ik nog verder de route lopen en een rondje maken door de bijbehorende japanse tuinen. Ik heb lekker doorgestapt en was precies op tijd terug.
De metrolijn die wij namen is normaal gesproken een hele drukke. Er is dan ook een wand met schuifdeuren op de rand van het perron geplaatst om te voorkomen dat mensen elkaar per ongeluk het perron af duwen.
Met de trein en vervolgens met de bus naar de tempel, waar we nu zijn. Na wat uitleg konden we naar de slaapzaal, waar ook een kopje thee met koek klaar stond. Het eten zou om 18:00u zijn, dus hadden we nog een uur om de berg te beklimmen en de kleine tempel op de berg te bekijken. We gingen behoorlijk hard de berg op om maar genoeg tijd te hebben voor de terugweg. Pascal en Jan-Willem waren al boven toen Mario en ik op de top kwamen en ook Roel kwam even later aanhijgen. Zo hebben we met 5 man van de zonsondergang kunnen genieten.
Gelukkig waren we ruim op tijd weer terug voor het avondeten, in een zaaltje waar iedereen langs de rand op knieen of in kleermakerszit achter een paar bladen met eten zat. Het was erg goed te eten, de rijst was perfect en door de klim naar boven had ik behoorlijk honger.
Na het eten werden we door een vrouw (met geschoren hoofd) meegenomen naar een deel van het tempel complex. Daar mochten we gongen, twee keer in de handen klappen en buigen met de handen gevouwen. Allemaal ritueel…
Voor een tweede keer de berg op, maar nu langzamer. We konden genieten van een wolk van lichtjes, Kyoto en Nara by night. Na nog wat uitleg over rituelen boven op de berg gingen we weer naar beneden. Tot 10 uur mochten we de badruimte gebruiken en velen van ons hebben gebruik gemaakt van dit hete bad met verfrissende douches. Er was ook een massagestoel, maar daar heb ik geen gebruik van gemaakt. Nu ligt bijna iedereen te slapen en een paar te snurken. Ik ga nu ook slapen, morgen om half 6 er uit voor de ochtend ceremonie.
~~DISCUSSION~~
