Ginza Metro Ubiquitous Project, AGI en Nederlandse Ambassade
Donderdag 28 februari
Lekker tot kwart over acht in bed kunnen liggen, uitslapen dus… Na het ontbijt vertrokken we naar het Ginza metrostation. We gingen meedoen met een experiment, om te testen of een soort PDA navigatie handig was bij het vinden van de weg. Dit moest dan ubiquitous zijn, maar bleek naar Nederlandse maatstaven toch nog niet helemaal goed te werken. Het systeem gaf je aanwijzingen en kon verhaaltjes vertellen over de omgeving (ook audio).
Met plaatjes werd aangegeven waar we heen konden en je kon zelfs een panorama view opvragen. Helaas werkte het niet voor iedereen zo goed als bij mij, Roel was drie kwartier op zoek naar een toilet en toen hij het aan iemand vroeg had hij het in 10 seconden gevonden. Natuurlijk was het engelse taalgebruik niet optimaal, bij 'descend from exit' wist ik niet of ik naar beneden moest de metro in, of juist de metro uit moest blijven. Ik ben nog wel even de Apple Store ingelopen, waar veel dunne notebooks lagen, de Nissan Showroom met een Nissan Skyline op een draaiplatform en de Sony building, waar ik Rolly in levende lijve heb ontmoet. Dit is het entertain apparaatje wat ik in mijn meso verslag heb besproken.
Alles werd ook nog eens op foto en video vastgelegd, de camera crew kon ontzettend snel lopen van de ene groep naar de andere. Hopelijk krijgen we de beelden ook nog te zien. Na afloop moesten we nog even een enquete invullen voor we weg mochten. Op internet kunnen we nog de door ons gelopen route nog digitaal nalopen.
Bij AGI was het ronduit gezellig. Ik had de spiegelreflex camera van Berend geconfisqueerd, waardoor ik een smoes had op rond te lopen terwijl presentaties druk gaande waren. De sfeer werd steeds informeler, waarbij de mensen van het bedrijf heel duidelijk maakten dat ze niet goed engels konden. Daarvoor kwam op een bepaald moment een vrouwelijke collega de ruimte binnen die de vertaling van moeilijke zinnen op zich nam. Haar verschijning was voor sommigen aanleiding om weer flink wakker te worden.
Het idee bij AGI was om emoties te detecteren, eerst met alleen audio, maar dat werkte niet. Vervolgens met een MRI scan gemeten wat de basis waarden moeten zijn en daarna de audio detectie aangepast. Hierdoor kon er realtime tijdens de presentatie de emoties herkent worden van onze Michel, wat prima werkte, en vervolgens van Jorge, onze Spaanse deelnemer, die duidelijk boos was (geacteerd).
De ambassade was het derde doel van de dag. We moesten ons paspoort meenemen, maar hebben deze niet nodig gehad. Geen bodycheck, of scan, we konden gewoon naar binnen. Heel gezellig, geluisterd naar praatjes van twee van de medewerkers van de ambassade. Mijn presentatie van 10 minuten werd volgens mij ook goed ontvangen, al duurde het misschien iets te lang. De hapjes en sushi moest namelijk ook gegeten worden.
In café Brussels hebben we duur bier en dure patat genuttigd, het was erg gezellig, zoals de foto's vertellen. Morgen nog meer uitslapen, kwart voor negen uit bed, jippie!
~~DISCUSSION~~
