Kamakura
Zondag 2 maart 2008
De eerste nacht in ons luxe hotel… Eindelijk een bed waar ik mijn benen kan strekken zonder meteen 30 cm onder de deken uit te steken. Het is een formaat twijfelaar, dus ik kan lekker diagonaal liggen. Zelfs in de douche kan ik rechtop staan zonder klem te staan. Jammer dat de douchekop niet hoger dan mijn schouder komt.
Gisteren heerlijk gegeten in een restaurant nog geen 50m van het hotel. De kaart was nogal verwarrend en ik was ook niet in de stemming om uitvoerig bij elk gerecht te bepalen of ik het wel lekker zou vinden. Daarom de ober gevraagd om mij te verrassen met een voorgerecht en een hoofdgerecht. Wat helemaal handig was, ze konden uitzonderlijk goed engels. Beter dan het exclusief dure restaurant op de 52ste verdieping van de shinjuku tower. Later bleek dat hun vocabulaire beperkt was, maar vooral hun uitspraak was zo goed door hun amerikaanse docent. Blijkbaar leren de japanners wel woorden, maar blijft de uitspraak achter, tenzij je een engelstalige docent hebt.
Nu zijn we bijna met de trein bij Kita-Kamakura, waar we de toerist gaan uithangen. Je kunt vanaf onze plek door zes treinstellen heen kijken, alle tussendeuren staan open, je kunt zo de achterkant van de trein zien.
18u… We zijn weer op de terugweg naar Tokyo. Kamakura (klemtoon op 2e en 4e lettergreep) was heel mooi. Er zijn veel tempels, ieder met een eigen verhaal. Jammer dat ik als buitenlander niet zo veel heb met de geschiedenis van het land, daardoor mis je misschien de lading van een bezienswaardigheid. De tempels beginnen namelijk steeds meer op elkaar te lijken, terwijl ze voor een japanner vast ontzettend verschillend zijn.
Ik heb nog een beetje geprobeerd het avontuur te zoeken, een klein pad in geslagen die ineens heel snel omhoog ging. Door de bomen kon ik naar beneden kijken en de tempel zien, Sebastiaan zag me nog net. Bovenaan, na de klim, ging het bospad over in een degelijk pad met treden, het kwam uit op de begraafplaats en ik bleek er ook niet te mogen komen… Niemand in de buurt, dus snel naar beneden en over de bamboe slagboom heen gestapt.
In Kamakura zelf bezochten we het boeddha beeld, een bronzen beeld van 11.4 meter hoog en 850 ton zwaar. Via de zij-ingang kon je het beeld in. Dit kost een fortuin, 20 yen (€ 0,14), en dus heb ik dit enorme bedrag neergeteld.
Op de terugweg naar het station van Hase is er aan de rechterkant een tempel met een uitzichtpunt. We konden nog net naar binnen, het was bijna sluitingstijd. Het werd steeds rustiger, dus we konden ook foto's maken zonder toeristen erop. Vermoeid van de drukke dag vertrokken we weer richting ons hotel.
~~DISCUSSION~~
